Futbol jakiego nie znacie. Niepopularności, introwertyczne ciekawostki i rzeczy, które moglibyście wiedzieć o piłce, ale nie wiecie czy chce Wam się o nie spytać. Czterech braci, cztery pióra, cztery wizje.

Za tym blogiem stoją
bracia Nosalowie:

Bartek (1987) - fan Ruuda Gullita, którego pamięta z racji fryzury a nie gry, Leeds Utd, gdy prowadził je David O'Leary i Islandii, którą miał przyjemność objechać; trwające do dziś dzieciństwo spędza na fascynacji strojami piłkarskimi; za najwspanialszy uważa mundial we Francji, a do końca życia nie wybaczy reprezentacji Polski, że nie wyszła z grupy na Euro 2012

Przemek (1984) - przez pół życia próbujący łączyć sport z socjologią i socjologię ze sportem, wplatając w to technologię; jego rejestr Polaków grających za granicą, obcokrajowców grających w Polsce i największych piłkarskich obieżyświatów jest obecnie dwa razy dłuższy niż równik; mundial jego dzieciństwa odbył się w USA

Radek (1978) - jedyny żyjący fan mistrzostw świata Italia 1990 oraz największy kibic Giuseppe "Il Principe la Roma" Gianniniego; kapłan kultu charyzmatycznych rozgrywających z numerem 10 takich jak Gheorghe Hagi i Carlos Valderrama; tęskni za powrotem do świetności polskiego hokeja na lodzie

Sławek (1976) - gdy tylko zamknie oczy widzi Diego Maradonę mijającego rywali w Meksyku, kompendium o tamtych mistrzostwach jest jego piłkarską biblią; kultywuje pamięć o testach do Olimpii Poznań, do której można było się dostać kopiąc piłkę 10 razy w poprzeczkę

Wydawnictwo Kopalnia poprosiło ich o napisanie rozdziału o maluczkich na mistrzostwach świata, a Michał Okoński stwierdził, że czytają ich piłkarscy hipsterzy. Są z tego dumni.

Locations of Site Visitors

Blog > Komentarze do wpisu
Raduj się Estonio (bo jest finał LM)

Wielki dzień mogą jutro przeżyć kibice w Estonii. Tak, tak, dokładnie - w Estonii.

Oto bowiem może się zdarzyć, że reprezentant ich kraju zostanie zwycięzcą Ligi Mistrzów. Ba, ten reprezentant to w ogóle pierwszy w historii i jedyny zarazem Estończyk grający w Lidze Mistrzów! Mowa oczywiście o Ragnarze Klavanie.

klavan

Klavan (ur. 1985) zalicza właśnie prawdziwy rollercoaster. W pierwszej części trwającego sezonu w zasadzie nie grał. Do składu wskoczył w listopadzie i występował w nim do połowy stycznia. W Nowy Rok strzelił nawet bardzo ważnego zwycięskiego gola w meczu z Burnley (2:1). Poniżej, z piosenką z "Titanica", a jakże.

Potem niemal trzymiesięczna odstawka, by od kwietnia znowu pojawiać się na boisku w niemal w każdym spotkaniu (choć często jako rezerwowy - z ławki wchodził choćby w obu meczach półfinałowych). Istnieje więc spora szansa, że wystąpi także w finale z Realem.

Droga Klavana na Anfield Road była jednak długa i wyboista. Wiodła przez kluby w ojczyźnie (Tulevik i FC Flora), Norwegii (Valarenga), Holandię (Heracles Almelo i AZ Alkmaar) oraz Niemcy (FC Ausburg). To w Alkmaar wypłynął na szerokie futbolowe wody - z tym klubem grał w Lidze Europy i zadebiutował w Lidze Mistrzów (jeden mecz w sezonie 2009/2010). Natomiast w Bundeslidze (2012-2016) wyrobił sobie markę twardego defensora i wpadł w oko obecnego trenera The Reds - Jurgena Kloppa.

Angielscy kibice bardzo go lubią i cenią za twardość i nieustępliwość, ale także z sympatią podśmiewują się z jego niezbyt błyskotliwego stylu gry. Bardzo polecam poniższy filmik.

**

Z dyspozycji Klavana stara się także skorzystać reprezentacja Estonii, której jest on największą (jedyną?) obecnie gwiazdą. Rosły defensor występuje w niej już 15 lat, a od sześciu jest jej kapitanem. Aktualnie jest piątym w historii Estończykiem z największą ilością meczów w kadrze (za Reimem, Kristalem, Operem i Jaagerem). W latach 2012 - 2017 aż sześciokrotnie wybierano go piłkarzem roku; raz tytuł zgarnął mu sprzed nosa... Konstantin Vassiliev [2013]).

Eliminacje do MŚ 2018 Estończycy zakończyli na czwartym miejscu w tabeli - za Belgią, Grecją i Bośnią, ale za to przed Cyprem i Gibraltarem. Choć zaczęli w sposób spektakularnie fatalny (0:5 z Bośnią, 4:0 z Gibraltarem, 0:2 z Grecją i 1:8 z Belgią), to potem radzili sobie coraz lepiej - zremisowali i wygrali z Cyprem (0:0 i 1:0), zremisowali z Grecją (0:0), znowu rozbili Gibraltar (6:0). Całkiem nieźle, a wspomnieć należy także sensacyjne zwycięstwo nad Chorwacją (3:0) w meczu towarzyskim.

Podobnie wyglądało to też w el. EURO 2016 - tam również czwarte miejsce (za Anglią, Szwajcarią i Słowenią, a przed Litwą i San Marino) i również mecze piękne (1:0 ze Słowenią) oraz załamujące (0:0 z San Marino!).

W kwalifikacjach do MŚ 2014 było już gorzej - piąte miejsce (za Holandią, Rumunią, Węgrami i Turcją, a przed Andorą) i generalnie ostry oklep (bilans bramek: 6 - 20), choć na koncie także zaskakujący remis z Holandią (2:2 i dwa gole Vassilijeva).

Najpiękniej jednak działo się w el. EURO 2012. Tam Estończycy wywalczyli drugie miejsce w tabeli. Usadowili się za Włochami, ale w pokonanym polu zostawili Serbów, Słoweńców, Irlandię Północną i Wyspy Owcze! Obejrzyjcie poniższy klip i powzruszajcie się wraz z estońskim narodem :)

Świetna postawa dała reprezentacji możliwość gry w barażach do EURO 2012. Tam jednak silniejsza okazała się Irlandia (0:4 i 1:1).

*

Może zatem w finale LM Klavan dostarczy kibicom ze swojego kraju kolejną dawkę wzruszeń?

P.

piątek, 25 maja 2018, badzi

Polecane wpisy

  • Strażacy z Bułgarskiej

    Po zwolnieniu Nenada Bjelicy za sterami Kolejorza usiadła aż trójka trenerów (Ulatowski, Araszkiewicz, Rząsa). Takie rozwiązanie to jest akurat novum w historii

  • Trudno być kibicem reprezentacji Węgier

    Reprezentacja Węgier, choć lat nie oszczędza swoich kibiców, to w ciągu minionego roku zafundowała im prawdziwe męki. Nie chodzi tylko o fatalną statystykę (3 z

  • Stępione rogi Wikingów

    Norwegowie zostali wczoraj srogo wybatożeni przez Niemców (0:6) . Oczywiści nie mają już żadnych szans na MŚ 2018. Te eliminacje są dla nich jednak wyjątkowo bo