Futbol jakiego nie znacie. Niepopularności, introwertyczne ciekawostki i rzeczy, które moglibyście wiedzieć o piłce, ale nie wiecie czy chce Wam się o nie spytać. Czterech braci, cztery pióra, cztery wizje.

Za tym blogiem stoją
bracia Nosalowie:

Bartek (1987) - fan Ruuda Gullita, którego pamięta z racji fryzury a nie gry, Leeds Utd, gdy prowadził je David O'Leary i Islandii, którą miał przyjemność objechać; trwające do dziś dzieciństwo spędza na fascynacji strojami piłkarskimi; za najwspanialszy uważa mundial we Francji, a do końca życia nie wybaczy reprezentacji Polski, że nie wyszła z grupy na Euro 2012

Przemek (1984) - przez pół życia próbujący łączyć sport z socjologią i socjologię ze sportem, wplatając w to technologię; jego rejestr Polaków grających za granicą, obcokrajowców grających w Polsce i największych piłkarskich obieżyświatów jest obecnie dwa razy dłuższy niż równik; mundial jego dzieciństwa odbył się w USA

Radek (1978) - jedyny żyjący fan mistrzostw świata Italia 1990 oraz największy kibic Giuseppe "Il Principe la Roma" Gianniniego; kapłan kultu charyzmatycznych rozgrywających z numerem 10 takich jak Gheorghe Hagi i Carlos Valderrama; tęskni za powrotem do świetności polskiego hokeja na lodzie

Sławek (1976) - gdy tylko zamknie oczy widzi Diego Maradonę mijającego rywali w Meksyku, kompendium o tamtych mistrzostwach jest jego piłkarską biblią; kultywuje pamięć o testach do Olimpii Poznań, do której można było się dostać kopiąc piłkę 10 razy w poprzeczkę

Wydawnictwo Kopalnia poprosiło ich o napisanie rozdziału o maluczkich na mistrzostwach świata, a Michał Okoński stwierdził, że czytają ich piłkarscy hipsterzy. Są z tego dumni.

Locations of Site Visitors

Blog > Komentarze do wpisu
Treneiros mają się dobrze cz. 2. Reszta świata

3679-Inflatable-GlobePora na drugą część naszych trenerskich stranieri!

Dragomir Okuka (Legia 2001-2003, mistrzostwo 2002) widziany był niedawno na stadionie Legii, ale - to już wiemy - drużyny nie poprowadzi. Po zakończeniu przygody z Wojskowymi, serbską młodzieżówką U-21 (1/2 MME 2006) i Wisłą, wiodło mu się raz lepiej, raz gorzej. Prowadził bułgarski Lokomotiw Sofia (5. miejsce, w kolejnym sezonie zwolniony, zostawił zespół na 3. miejscu), grecką Kavalę (niezłe wyniki, ale i tak zwolnienie po 4,5 miesiąca, w listopadzie 2010), chińskie Jiangsu Shuntian (w drugim sezonie wicemistrzostwo 2012 i najlepszego trenera w Chinach i w Serbii), Changchun Yatai (słabe wyniki i zwolnienie po 7 miesiącach) oraz Tianjin Teda (słabe wyniki i zwolnienie w sierpniu 2016). Spekulowano nawet, że Drago może zostać selekcjonerem reprezentacji Chin, ale zamiast tego od dwóch lat nie prowadzi żadnej drużyny.

Inny były coach Legii ma nieco mniej barwne życie. Henning Berg zaliczył jednak rozczarowujący sezon 2016/2017 z węgierskim Videotonem - nie udało mu się obronić mistrzostwa i kibice musieli się zadowolić drugim miejscem. Od lipca kieruje już rodzimym Stabaek (3 mecze - 1 remis i 2 porażki).

Pod Wawelem natomiast wciąż wzdychają do Dana Petrescu. Gdy Rumun urzędował w Krakowie, to część zawodników przechodziła załamanie nerwowe związane z szokiem treningowym, a kibice oraz władze kręcili nosem na mało efektowny styl drużyny (1:0, 2:1 itd.). We wrześniu 2009, po niecałym roku, Petrescu podziękowano za pracę (średnia punktów DP - 2,09 na mecz) i do dziś chyba sobie plują w brodę.

Po tygodniu od zwolnienia z Białej Gwiazdy Rumun dostał pracę w skromnej Unirei Urzinei. Co działo się dalej większość z nas pamięta. Dwa i pół roku później zdobył z nim pierwsze w historii mistrzostwo kraju, a następnie awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów (wygrywał tam m.in. z Rangersami (4:1) i Sevillą (1:0), a w niej klub zajął trzecie miejsce, premiowane grą w Lidze Europy. Piękna historia.

Jednak w grudniu 2009 dość zaskakująco rozwiązał kontrakt i przeniósł się do Kubania Krasnodar. Z zespołem awansował do rosyjskiej ekstraklasy i świetnie sobie w niej radził. I znowu - niespodziewanie rozwiązał kontrakt w sierpniu 2012, tłumacząc się potrzebą nowych wyzwań. Za grube pieniądze został szkoleniowcem Dynama Moskwa. W pierwszym sezonie (2012/2013) do końca bił się o europejskie puchary (7. miejsce), a w kolejnym ostatecznie wywalczył awans do nich, ale wcześniej... pożegnano się z nim po porażce 0:4 z Anży.

Co dalej? Kontrakt z katarskim Al Arabi - największa wtopa Petrescu. Potem tylko jeden mecz w Tirgu Mures (ale o Superpuchar!) - dzień po sukcesie w Superpucharze rozwiązał kontrakt, bo dostał lukratywną ofertę z Chin. W  Jiangsu Suning spędził lata 2015-2016 (9 m. i Puchar Chin, potem wicemistrzostwo). Potem kiepskie cztery miesiące w Kubaniu Krasnodar (średnia - 1 punkt na mecz), wypad do Al-Nasr z Dubaju. Wreszcie sezon 2017/2018 spędzony w Cluj i okraszony mistrzostwem Rumunii! Efekt? W czerwcu 2018 podpisał kontrakt z chińskim Guizhou Hengfeng. Myślę też, że prędzej czy później Petrescu będzie selekcjonerem rumuńskiej reprezentacji. Szalone życie!

Ciekawie toczyło się też życie innego asa spod Wawelu. Po tym jak Robert Maaskant w niezbyt miłych okolicznościach rozszedł się z Wisłą, to potem prowadził FC Groningen (2012/2013), Dinamo Mińsk (drugie półrocze 2013; 4 miejsce i zwolnienie), był asystentem trenera w Columbus Crew w MLS, potem pierwszym szkoleniowcem NAC Breda (baraże i spadek) i Go Ahead Eagles (tylko osiem meczów, ale aż siedem przegranych, w tym 0:8 z Feyenoord), a ostatnio dyrektorem sportowym Almere City.

Mamy również silną frakcję trenerów z Hiszpanii. Pacheta (Korona, 2013/2014) po sezonie spędzonym w Kielcach odszedł (zaskakująco!) do hiszpańskiego spadkowicza z Segunda Division Herculesa Alicante. Po pół roku został jednak zwolniony, szybko jednak objął posadę trenera w tajlandzkim Ratchaburi FC. Tam spędził dwa lata (dwa razy szóste miejsce), a od lutego b.r. prowadzi hiszpańskie Elche CF, z którym awansował do Segunda Division. Natomiast niezapomniany Angel Perez Garcia (Piast, 2014-2015) w poprzednim sezonie bez sukcesów prowadził boliwijski Nacional Potosi. No i Jose Maria Bakero - największy szarlatan w XXI-wiecznej historii naszej ekstraklasy :) Po Lechu udało mu się naciągnąć jeszcze włodarzy peruwiańskiego Juan Aurich (trener w latach 2012-2013, średnia punktów na mecz - 1,00) i wenezuelskiego Deportivo La Guaira (dyrektor sportowy). Od roku JMB pracuje w FC Barcelonie - odpowiada tam za szkolenie zawodników, którzy występują w drugiej drużynie, a także dwóch zespołach młodzieżowych.

Byli Hiszpanie, to teraz Portugalczycy. Quim Machado (Lechia, 2014) po polskiej przygodzie bawił w zaskakująco dobrych klubach - Tondela (II liga), Vitoria Setubal (15 m.), Belenenses (14 m.), Al-Batin z Arabii Saudyjskiej oraz Academikę Coimbrę (II liga) w końcówce sezonu 2017/2018. Jorge Paixao (Zawisza, 2014) prowadził zaś portugalskie Olhanense, Farense i Mafra oraz aktualnie chińskie Shenzhen FC Reserves.

A skoro już wspomniana została Lechia, to ciekawie układa się trenerski życiorys Ricardo Moniza. Holender wykonał dobrą robotę w Gdański i... ulotnił się, zasłaniając się kwestiami rodzinnymi. Chwilę później odnalazł się w 2. Bundeslidze, ale jego pobyt w TSV 1860 Monachium to kompromitacja. Sezon 2015/206 spędził w angielskim League Two i Notts County (17 m.), kolejny w drugoligowym FC Eindhoven (11 m.), a potem na krótko duńskie Randers (dwa miesiące). I wreszcie słowacki AS Trenczyn. A tam jak na razie szał. Słowacy w LE wyeliminowali Buducnost Podgoricę, Górnika Zabrze i Feyenoord Rotterdam (4:0 i 1:1).

W kolejnej rundzie czeka na niego cypryjski AEK Larnaka. Będzie faza grupowa?

Drażen Besek (Zagłębie Lubin 2003-2005) po zwiedzeniu zespołów słoweńskich (Drava Ptuj), chorwackich (Varteks, NK Zagrzeb, NK Osijek) i chińskich (trzy ekipy, był też asystentem Blazevica w kadrze U-23), postanowił zakotwiczyć na Malcie, gdzie w 2016 roku prowadził Birkirkarę.

Najnowsze historie Nenada Bjelicy (Dinamo Zagrzeb), Stanisława Czerczesowa (reprezentacja Rosji), Romeo Jozaka (dyrektor reprezentacji Kuwejtu) i Besnika Hasiego (po Legii objął Olympiakos Pireus, awansował z nim do LM, potem ekipa się posypała; Hasi dostał niedawno pracę w Al-Raed z Arabii Saudyjskiej) są natomiast dobrze znane, więc nie ma co ich przytaczać.

Wniosek z tego przeglądu? Dobrzy sobie poradzą, słabych menedżer i tak gdzieś tam upchnie :)

P.

piątek, 17 sierpnia 2018, badzi

Polecane wpisy

Komentarze
2018/08/17 12:35:11
Okuka to był trener...