Futbol jakiego nie znacie. Niepopularności, introwertyczne ciekawostki i rzeczy, które moglibyście wiedzieć o piłce, ale nie wiecie czy chce Wam się o nie spytać. Czterech braci, cztery pióra, cztery wizje.

Za tym blogiem stoją
bracia Nosalowie:

Bartek (1987) - fan Ruuda Gullita, którego pamięta z racji fryzury a nie gry, Leeds Utd, gdy prowadził je David O'Leary i Islandii, którą miał przyjemność objechać; trwające do dziś dzieciństwo spędza na fascynacji strojami piłkarskimi; za najwspanialszy uważa mundial we Francji, a do końca życia nie wybaczy reprezentacji Polski, że nie wyszła z grupy na Euro 2012

Przemek (1984) - przez pół życia próbujący łączyć sport z socjologią i socjologię ze sportem, wplatając w to technologię; jego rejestr Polaków grających za granicą, obcokrajowców grających w Polsce i największych piłkarskich obieżyświatów jest obecnie dwa razy dłuższy niż równik; mundial jego dzieciństwa odbył się w USA

Radek (1978) - jedyny żyjący fan mistrzostw świata Italia 1990 oraz największy kibic Giuseppe "Il Principe la Roma" Gianniniego; kapłan kultu charyzmatycznych rozgrywających z numerem 10 takich jak Gheorghe Hagi i Carlos Valderrama; tęskni za powrotem do świetności polskiego hokeja na lodzie

Sławek (1976) - gdy tylko zamknie oczy widzi Diego Maradonę mijającego rywali w Meksyku, kompendium o tamtych mistrzostwach jest jego piłkarską biblią; kultywuje pamięć o testach do Olimpii Poznań, do której można było się dostać kopiąc piłkę 10 razy w poprzeczkę

Wydawnictwo Kopalnia poprosiło ich o napisanie rozdziału o maluczkich na mistrzostwach świata, a Michał Okoński stwierdził, że czytają ich piłkarscy hipsterzy. Są z tego dumni.

Locations of Site Visitors

Blog > Komentarze do wpisu
Wielcy górą, ale wszyscy mogą grać dalej

1876682draw.jpg

W przeciwieństwie do pierwszej serii druga kolejka spotkań Pucharu Azji była niemal w 100% przewidywalna. Faworyci po prostu wzięli swoje łupy i spokojnie mogą już myśleć o fazie pucharowej.

Swoje mecze wygrali wszyscy giganci azjatyckiej piłki: ZEA (2:0 z Indiami), Australia (3:0 z Palestyną), Chiny (3:0 z Filipinami), Korea Południowa (1:0 z Kirgistanem), Iran (2:0 z Wietnamem), Irak (3:0 z Jemenem), Arabia Saudyjska (2:0 z Libanem), Katar (6:0 z Koreą Północną), Japonia (1:0 z Omanem), Uzbekistan (4:0 z Turkmenistanem). Trudno też oprzeć się wrażeniu, że dwaj mocarze, czyli Korea Południowa i Japonia na razie oszczędzają siły (a może się meczą?). Choć w przypadku Korei Płd. bawi fakt, że w konfrontacji z Kirgistanem zaliczyła aż trzy strzały w słupki i poprzeczki.

W kategoriach małej niespodzianki traktować natomiast należy natomiast zwycięstwa Tajlandii nad Bahrajnem (1:0) i Jordanii nad Syrią (2:0).

I właśnie Jordania dość sensacyjnie została pierwszym zwycięzcą grupy, pewnym zarazem awansu do fazy pucharowej. Swoją drogą formuła turniej na 24 drużyny jest właśnie podczas Pucharu Azji dość mocno ośmieszona. Oto bowiem po dwóch seriach spotkań mamy aż w czterech grupach sytuację (C, D, E, F), że dwie drużyny mają komplet punktów, a dwie ekipy mają okrągłe zero, na dodatek ze sporym debetem bramkowym. Nie zmienia to jednak faktu, że wciąż mogą one awansować do fazy pucharowej z trzeciej pozycji, co - moim skromnym zdaniem - sprawi, że w 1/8 finału dalej będzie wiele bardzo słabych drużyn.

Nawet jednak taki zaskakujący awans może nie zaleczyć niektórych ran. Korea Północna dwa razy dostała takim sierpem, że trudno jej będzie się pozbierać nawet w obliczu, bardzo możliwego skądinąd, awansu. Najpierw 0:4 z Arabią Saudyjską, a teraz aż 0:6 z Katarem - boleć musi strasznie, ale Koreańczycy jeszcze nie zwolnili szkoleniowca.

W tym drugim spotkaniu aż cztery gole strzelił Al Moez Ali dzięki czemu został samodzielnym liderem klasyfikacji strzelców. Co ciekawe, Ali przedtem próbował szczęścia w europejskich drugich ligach: belgijskiej, austriackiej i hiszpańskiej. Nigdzie mu się nie udało. Taki to snajper.

Baczne oko podczas meczu Katar - Korea Północna (nawet w ramach powyższego skrótu) dostrzegło jednak jeszcze innego, obok Alego, bohatera spotkania. Akram Afif, wyszkolony w Hiszpanii, zaliczył bowiem aż cztery asysty.

Nos nie mylił mnie, gdy w poprzednim wpisie wspominałem o Uzbeku Eldorze Shomurodovie. Tym razem napastnik FK Rostow zagrał już od początku i popisał się dwoma golami, zdobytymi w chytry sposób. Rasowy snajper. Dwa gole dorzucił też jego kolega z ligi rosyjskiej - Sardar Azmoun, gwiazda irańskiej piłki z Rubina Kazań.

Świetnym liderem reprezentacji Iraku jest Mohanad Ali. Na profilu facebookowym z kolei pisałem o tajskim Messim - Chanatipie Songkrasinie. Bardzo ciekawy zawodnik, szybki, świetny technicznie. Obserwować! A propos Tajlandii - doczytałem w międzyczasie o interesujących relacjach rodzinnych Mika Chunuonsee, urodzonego w Walii dziecka Tajlandczyka i Walijki - do poczytania tutaj.

I jeszcze słówko o bramkarzach. Ze świetnej strony pokazali się Khalid Eisa (ZEA) oraz Siwarak Tedsungnoen (Tajlandia). Choć czas na to, żeby wykazali się ci faktycznie najlepsi golkiperzy przyjdzie pewnie w fazie pucharowej.

Czuwaj!

P.

wtorek, 15 stycznia 2019, badzi

Polecane wpisy

  • Multi-katar

    Katar mistrzem Azji 2019 - to już wiemy. Kto nie widział skrótu meczu, tego odsyłam tutaj . Wszystkie gole turnieju do wglądu tutaj . A best moments - tutaj . K

  • Projekt społeczny: Katar

    Żeby w pełni uświadomić sobie jak niezwykłe są wyczyny Kataru podczas kończącego się powoli Pucharu Azji 2019, to musimy solidnie przewinąć taśmę do tyłu. Katar

  • Wyczekali, zgnietli, awansowali

    Wiemy już, że w wielkim finale Pucharu Azji 2019 rozgrywanym w piątek 1 lutego zmierzą się JAPONIA i KATAR . O ile obecność Samurajów nie powinna dziwić, o tyl

Komentarze
2019/01/15 15:26:19
taa