Futbol jakiego nie znacie. Niepopularności, introwertyczne ciekawostki i rzeczy, które moglibyście wiedzieć o piłce, ale nie wiecie czy chce Wam się o nie spytać. Czterech braci, cztery pióra, cztery wizje.
Archiwum

Za tym blogiem stoją
bracia Nosalowie:

Bartek (1987) - fan Ruuda Gullita, którego pamięta z racji fryzury a nie gry, Leeds Utd, gdy prowadził je David O'Leary i Islandii, którą miał przyjemność objechać; trwające do dziś dzieciństwo spędza na fascynacji strojami piłkarskimi; za najwspanialszy uważa mundial we Francji, a do końca życia nie wybaczy reprezentacji Polski, że nie wyszła z grupy na Euro 2012

Przemek (1984) - przez pół życia próbujący łączyć sport z socjologią i socjologię ze sportem, wplatając w to technologię; jego rejestr Polaków grających za granicą, obcokrajowców grających w Polsce i największych piłkarskich obieżyświatów jest obecnie dwa razy dłuższy niż równik; mundial jego dzieciństwa odbył się w USA

Radek (1978) - jedyny żyjący fan mistrzostw świata Italia 1990 oraz największy kibic Giuseppe "Il Principe la Roma" Gianniniego; kapłan kultu charyzmatycznych rozgrywających z numerem 10 takich jak Gheorghe Hagi i Carlos Valderrama; tęskni za powrotem do świetności polskiego hokeja na lodzie

Sławek (1976) - gdy tylko zamknie oczy widzi Diego Maradonę mijającego rywali w Meksyku, kompendium o tamtych mistrzostwach jest jego piłkarską biblią; kultywuje pamięć o testach do Olimpii Poznań, do której można było się dostać kopiąc piłkę 10 razy w poprzeczkę

Wydawnictwo Kopalnia poprosiło ich o napisanie rozdziału o maluczkich na mistrzostwach świata, a Michał Okoński stwierdził, że czytają ich piłkarscy hipsterzy. Są z tego dumni.

Locations of Site Visitors

środa, 29 marca 2017
Tylko ławka (przykro mi)

Pisałem wczoraj na facebookowym profilu bloga o Piotrze Mosórze i o tym, że jest jednym z tych zawodników, którzy zasiadali na ławce rezerwowych reprezentacji Polski, ale nigdy w niej nie wystąpili. Gdy zauważyłem, że zestawienie ławkowiczów powstało już niemal osiem lat temu, to postanowiłem je zaktualizować.

Poniżej więc lista zawodników, którzy w spotkaniach kadry (od IX 2009 do III 2017) byli rezerwowymi, ale nie dane było im nigdy wybiec na murawę z orzełkiem na piersi.

Bartosz Kaniecki - [XII 2010] POL - BiH 2:2

Wojciech Kaczmarek - [III 2011] LIT - POL 2:0, GRE - POL 0:0; [V 2014] GER - POL 0:0

Tomasz Hołota - [XI 2013] POL - SŁO 0:2 i POL - IRL 0:0

z14965088QTomaszHolotaprzedmeczemreprezentacjiPolskize

Dariusz Trela - [I 2014] POL - NOR 3:0 i POL - MOL 1:0

Radosław Janukiewicz - [V 2014] GER - POL 0:0

Rafał Janicki - [XI 2014] POL - SZW 2:2; [III 2015, el.EURO] IRL - POL 1:1; [VI 2015] POL - GRE 0:0

11348314_1410041065991083_997591209_n1

Tomasz Kędziora - [VI 2015, el.EURO] PL - GRU 4:0

tomasz-k%C4%99dziora-393x393

Patryk Tuszyński - [VI 2015] POL - GRE 0:0

107cec612712e3a79102a15295da4991

Kilka wniosków nasuwa się po przejrzeniu powyższych nazwisk. Po pierwsze, jest ich niewiele. Oznacza to, że jeśli jakiś zawodnik jest w kręgu zainteresowań selekcjonera, to zwykle prędzej czy później doczeka się debiutu (przy okazji - analizując składy reprezentacji przypomniałem sobie o kilku "zaskakujących" reprezentantach w stylu Rafał Leszczyński, I-ligowy wówczas Maciej Wilusz albo Sebastian Małkowski czy Jakub Słowik). Po drugie, połowa towarzystwa (4 z 8) to bramkarze. Nie szło ich już upchnąć na boisku. Po trzecie, nie przed wszystkimi drzwi są już zamknięte. Jestem spokojny, że Tomasz Kędziora jeszcze zagra w kadrze. Po czwarte wreszcie, przykro musiało być Wojciechowi Kaczmarkowi i Rafałowi Janickiemu, którzy aż trzykrotnie obserwowali zawody z ławki.

To jeszcze czyniąc zadość kompletności aktualizacji zestawienie zawodników, którzy jako rezerwowi obejrzeli dwie ostatnie imprezy.

EURO 2012: Grzegorz Sandomierski, Marcin Kamiński, Artur Sobiech, Jakub Wawrzyniak, Grzegorz Wojtkowiak, Rafał Wolski

EURO 2016: Artur Boruc, Jakub Wawrzyniak, Bartosz Salamon, Karol Linetty, Mariusz Stępiński

Ciekawostka - Jakub Wawrzyniak pojechał na EURO 2012 i 2016, ale w żadnej z imprez nie zagrał ani minuty. Eurowiczem jednak może się mianować, ponieważ... wystąpił w jednym meczu EURO 2008 :)

P.

środa, 22 marca 2017
Evensen i Karslen, norwescy pionierzy

Harmeet Singh został właśnie piłkarzem Wisły Płock. To czwarty w historii zawodnik z Norwegii goszczący w naszej ekstraklasie, ale pierwszy seniorski reprezentant tego skandynawskiego kraju. Singh uzbierał trzy mecze, z czego jeden - a jakże - z Polską. Działo się to w styczniu 2014 roku, a biało-czerwoni wygrali 3:0.

2632224710

Przy okazji transferu Singha z rozrzewnieniem cofnąłem się do czasów, gdy norwescy pionierzy dopiero dokonali futbolowego rozdziewiczenia naszej ekstraklasy. Działo się to późną jesienią 2000 roku, a skandynawskimi przybyszami byli Vidar Evensen (ur. 1971) oraz Kenneth Karlsen (ur. 1973). Obaj zameldowali się w Widzewie Łódź. Trochę od czapy i zupełnie niespodziewanie.

Evensen był obrońcą, związanym pozostawał przede wszystkim z Strindheim (awans i spadek z ekstraklasy) oraz Kongsvinger IL (cztery sezony w ekstraklasie i spadek). Silny fizycznie, doświadczony i solidny zawodnik, rozpoznawalny w ojczyźnie, ale balansujący między najwyższym szczeblem rozgrywek a jego zapleczem (w Tippeligaen rozegrał prawie 150 meczów).

38BANENS_BESTE_954314a

Karlsen także był obrońcą, ale grał także na pozycji defensywnego pomocnika. Był mniej rozpoznawalny od Evensena. Występował w Strømsgodset IF, w ekstraklasie, ale przede wszystkim na jej zapleczu, będąc przez wiele lat kapitanem zespołu.

karlsen

Okoliczności ich przybycia do Łodzi nie są do końca jasne. Trudno dziś bowiem określić, kto wpadł na pomysł ich ściągnięcia, ale pamiętać należy, że Widzew prowadził wówczas dość szaloną politykę transferową. Panowie mieli być krótkoterminowym (z góry założono kilkumiesięczny pobyt) wzmocnieniem linii defensywnej wobec plagi kontuzji, kartek i innych niedyspozycji dostępnych w kadrze obrońców (swoją drogą akurat obrona łodzian była wówczas dość solidna - grali w niej m.in. Bogusz, Michalczuk, Stasiak, Stolarczyk, Urbaniak). Dodatkowe dziwactwo stanowił fakt, że Norwegowie dotarli do Polski już w głębokim środku rundy jesiennej.

Chłopaki jednak były i trzeba było coś z tym fantem zrobić. Obaj zadebiutowali 28.10.2000 w meczu z Polonią Warszawa (1:3), a potem zaliczyli jeszcze dwa (Evensen) i trzy (Karlsen) mecze. Runda się skończyła, Skandynawowie spakowali się i wrócili do domu. Kropka.

W ojczyźnie jeszcze trochę pograli w piłkę, najpierw w Strømsgodset IF, a po spadku zespołu - w drużynach z niższych lig. Solidarnie w 2007 roku zakończyli swoje profesjonalne kariery i wzięli się za trenerkę. Karlesn objął trzecioligowy Mjondalen (później został jego dyrektorem sportowym), a  Evensen zasiadł na ławce FK Ørn Horten.

Jaki wpływ na ich kariery miał pobyt w Polsce? Najpewniej żaden. Czy kibice zapamiętali ich występy w Widzewie? Raczej nie. Ale do historii naszej ekstraklasy i tak przeszli - jako pierwsi Norwegowie. Evensen i Karlsen. Na zawsze w naszych sercach :)

P.

poniedziałek, 20 marca 2017
Świt Kuchego

Wczoraj Michał Kucharczyk strzelił dwa - dające Legii zwycięstwo - gole w meczu z Lechią Gdańsk (2:1). Dzisiaj z kolei świętuje swoje 26. urodziny. Niezła passa.

z15935795Q,Michal-Kucharczyk

Przy tej okazji przypomniały mi się czasy, gdy Kuchy występował w - najpierw III-, a potem II-ligowym - Świcie Nowy Dwór Mazowiecki. Co on tam wyprawiał!? Wydawało się, że to gość, który w przyszłości zniszczy wszechświat, a w kadrze Polski przelicytuje Michała Żewłakowa.

Kucharczyk był świeżo po 17. urodzinach, gdy zdobył swe premierowe (od razu dwa) gole w III lidze (3:0 z UKS SMS Łódź). Jeden z nich poniżej.

Wiosnę 2008 zakończył z 12 meczami i 3 bramkami. Sezon 2008/2009 to już miazga. 24 mecze i 24 bramki. W wygranym spotkaniu UKS SMS Łódź - Świt NDM (0:6) Kucharczyk strzela pięć goli! Fani widzą w nim nowego Maradonę. Do poczytania tutaj i tutaj, a do obejrzenia tutaj. Wtedy mówi o nim już pół Polski. Sezon 2009/2010 w jego wykonaniu nie prezentował się już może tak okazale, ale wciąż robił wrażenie: 25 meczów i 13 goli dla 19-latka to i tak rewelacja.

Latem 2010 Kucharczyk został piłkarzem Legii i właśnie leci jego siódmy sezon przy Łazienkowskiej. Na pewno można było się po nim spodziewać większych sukcesów, ale... i liczyć się z mniejszymi (śladem tabunów superzdolnych juniorów, którzy przepadli w dorosłej piłce albo nawet do niej nie dotarli). Kuchy jest na pewno zawodnikiem ambitnym, który zawsze wkłada serce i płuca w rozgrywane mecze. Choć nigdy nie stał się gwiazdą pierwszego formatu, to kilka jego trafień przeszło już do historii Legii (np. gole ze Spartakiem i Dundalk). Kibice go szanują, a jemu samemu również dobrze w stolicy. Pachnie to być może stagnacją, ale MK zapowiada, że jego czas jeszcze nadejdzie.

P.

środa, 15 marca 2017
Edson wali lewą

To najlepsza lewa noga pierwszej dekady XXI wieku w polskiej ekstraklasie. EDSON (ur. 15.03.1977) świętuje dzisiaj okrągłe czterdzieste urodziny.

14kol_autografy1_f9

Brazylijczyk nie jest piłkarzem anonimowym i nie większego sensu streszczać tutaj jego ciekawego życiorysu. Żeby jednak godnie uczcić jego święto serwujemy kilka smakołyków.

1. Część z kibiców pewnie pamięta, że kilka lat przed przybyciem do Legii Edson próbował swych sił w Olympique Marsylia (skład z Blankiem, Piresem i Ravanellim). Jego dorobek z tamtego okresu to 9 meczów i 1 gol. Niby żadne odkrycie, ale... Ja dokopałem się do tego jednego gola. Piękny!

Tutaj fotka Edsona w koszulce OM, a tutaj sekwencja filmików z jego pobytu we Francji.

2. Warto też wspomnieć, że przed przybyciem do Legii zaliczył nieudany epizod w Sportingu Lizbona (jeden mecz w lidze i jeden w pucharach), ale przedtem - rozgrywki 2004/2005 - zaliczył kapitalny sezon w barwach Uniao Leiria. Strzelił pięć goli i w kilku plebiscytach został wybrany do drużyny sezonu.

3. Tak w ogóle to poza Polską Edson znany jest raczej jako Edson Canhao (we Francji i Portugalii) albo Edson Miolo (w Brazylii). Żeby było jeszcze śmieszniej, to w OM na koszulce miał napisane "Da Silva". Oryginalnie!

4. Warto też wspomnieć, że przed przybyciem do Legii zaliczył nieudany epizod w Sportingu Lizbona (jeden mecz w lidze i jeden w pucharach), ale przedtem - rozgrywki 2004/2005 - zaliczył kapitalny sezon w barwach Uniao Leiria. Strzelił pięć goli i w kilku plebiscytach został wybrany do drużyny sezonu. Jego popisy z tego okresu do wglądu tutaj.

5. A co obecnie robi Edson? Otóż obecnie jest on odpowiedzialny za... piłkarski projekt społeczny skierowany do dzieci ulicy. Poczytajcie o tym tutaj. Szacunek!

6. Kilka ciekawych tekstów i wywiadów z nim znajdziecie tutaj, tutaj, tutaj i tutaj.

7. No dobrze - na zakończenie najpiękniejsze bramki Edsona z polskich boisk.

P.

piątek, 10 marca 2017
Wiatr rozrzuca po świecie (naszych byłych ligowców)

Wiosenne okienko transferowe można uznać za zamknięte, warto więc zwrócić uwagę na kilka transferów piłkarzy (nie)znanych i lubianych z występów w naszej ekstraklasie.

Zdecydowanym królem zimy 2017 został Prejuce Nakoulma. Jego dobre występy w Turcji oraz świetna dyspozycja podczas Pucharu Narodów Afryki zaowocowały przenosinami do FC Nantes!

fcnanteslespremierspasprometteursdenakoulma

Bohaterem innych ciekawych przenosin był Roger Canas (Jagiellonia). On z kolei zamienił Kazachstan na silny cypryjski APOEL Nikozja. Thomas Phibel z kolei (Widzew) przeniósł się ze Crveny Zvezdy Belgrad do rosyjskiego Anży Machaczkała. Wreszcie młody golkiper Marko Maric (Lechia Gdańsk) dość niespodziewanie został zawodnikiem Hannoveru. Czego go jednak wiele pracy, bo na razie jest tam trzecim bramkarzem.

Spektakularny zaciąg byłych zawodników z naszej ekstraklasy odnotowano w Kazachstanie. Tam bowiem trafili właśnie Saidi Ntibazonkiza (z Caen do Kajzaru Kyzyłorda),

big_1489057936_ntibazonkiza

Cwetan Genkow (Okżetpes Kokczetaw), Iwan Majewskij (FK Astana) i Władimer Dwaliszwili (z Dinama Tbilisi do FK Atyrau). Mocny ruch z polską ligą w tle pojawił się także w rosyjskim FK Orenburg. Tam wiosną przybył z Wisły Denis Popovic oraz Michaił Siwakow, a na miejscu rezyduje już jakiś czas Ivica Zunic (kiedyś GKS Tychy).

Piłkarzem Dinama Bukareszt znowu został Vytautas Cerniauskas (Korona), a Helio Pinto (Legia) po nieudanym podboju Kataru, Cypru i Norwegii spróbuje swojego szczęścia w greckim AO Trikala. Wreszcie nasz ulubieniec - Haris "Brudny Harry" Handzic! Bośniak po lepszym czasie w FK Ufa zanotował gorszy moment w HNK Rijeka. Efekt? Transfer na Węgry, do Debreceni VSC.

Ciekawostką jest to, że zespół Red Bull Brasil, funkcjonujący na zapleczu wielkiej piłki w Brazylii, wzmocnił się wracającym z Japonii eks-legionistą Eltonem.

To jak się już udaliśmy za Ocean, to tam zostańmy. Romel Quioto (Wisła) dobrą grą w ojczyźnie zapracował na transfer do MLS - do zespołu Houston Dynamo.Tam już w debiucie Honduranin sieknął piękną bramkę.

Na drugą stronę globu, bo do Korei Południowej udali się natomiast Alex Bruno (Widzew) i Gordan Bunoza (Wisła). Ten pierwszy przeniósł się z Zimbru Kiszyniów do Gyeongnam FC; ten drugi z Pandurii Targu Jiu do Incheon United.

C1Zki55UcAIRgoD

Na koniec dział "Michałki ze świata". Diego, były gracz "brazylijskiej" Pogoni, zwiedza świat niemal równie intensywnie jak Łukasz Gikiewicz. Po opuszczeniu Polski występował długo w Iranie, a potem w Meksyku, Turcji... na Vanuatu, a teraz trafił na Fidżi. Liban z kolei postanowił pozwiedzać Beto (Wisła). Maycon (Jagiellonia, Piast) obrał kurs na Kambodżę (przedtem bawił w Tajlandii i Indonezji). Polecam jego insta.

15875884_1190153131038452_3511013233358012416_n

I na koniec - nasz ulubieniec. Joel Tshibamba, na niego zawsze można liczyć. Zawodnik z DR Konga od czasu opuszczenia Lech, tj. stycznia 2011 (minęło właśnie 6 lat), zaliczył już 10 przeprowadzek (sic!): Lech --> Larissa --> Krylja --> Larissa --> Henan Jianye --> FC Vestsaelland --> Ulisses Erewań --> Larissa --> Botew Płowdiw --> FC Koper --> Dogan Turk Birligi SK. Ten ostatni transfer wydarzył się właśnie teraz, a jego nowy klub występuje w lidze... Cypru Północnego.

Kolejne ruchy już latem. Jestem spokojny, że Tshibamba nas znowu zaskoczy :)

P.

 
1 , 2