Futbol jakiego nie znacie. Niepopularności, introwertyczne ciekawostki i rzeczy, które moglibyście wiedzieć o piłce, ale nie wiecie czy chce Wam się o nie spytać. Czterech braci, cztery pióra, cztery wizje.

Za tym blogiem stoją
bracia Nosalowie:

Bartek (1987) - fan Ruuda Gullita, którego pamięta z racji fryzury a nie gry, Leeds Utd, gdy prowadził je David O'Leary i Islandii, którą miał przyjemność objechać; trwające do dziś dzieciństwo spędza na fascynacji strojami piłkarskimi; za najwspanialszy uważa mundial we Francji, a do końca życia nie wybaczy reprezentacji Polski, że nie wyszła z grupy na Euro 2012

Przemek (1984) - przez pół życia próbujący łączyć sport z socjologią i socjologię ze sportem, wplatając w to technologię; jego rejestr Polaków grających za granicą, obcokrajowców grających w Polsce i największych piłkarskich obieżyświatów jest obecnie dwa razy dłuższy niż równik; mundial jego dzieciństwa odbył się w USA

Radek (1978) - jedyny żyjący fan mistrzostw świata Italia 1990 oraz największy kibic Giuseppe "Il Principe la Roma" Gianniniego; kapłan kultu charyzmatycznych rozgrywających z numerem 10 takich jak Gheorghe Hagi i Carlos Valderrama; tęskni za powrotem do świetności polskiego hokeja na lodzie

Sławek (1976) - gdy tylko zamknie oczy widzi Diego Maradonę mijającego rywali w Meksyku, kompendium o tamtych mistrzostwach jest jego piłkarską biblią; kultywuje pamięć o testach do Olimpii Poznań, do której można było się dostać kopiąc piłkę 10 razy w poprzeczkę

Wydawnictwo Kopalnia poprosiło ich o napisanie rozdziału o maluczkich na mistrzostwach świata, a Michał Okoński stwierdził, że czytają ich piłkarscy hipsterzy. Są z tego dumni.

Locations of Site Visitors

czwartek, 11 kwietnia 2013
Genotyp Alaby

 

David Olatokunbo Alaba to jeden z bohaterów zwycięskiego dla Bayernu ćwierćfinałowego dwumeczu z Juventusem. Dwudziestoletni obrońca stanowi zarazem jedno z odkryć tegorocznej edycji Ligi Mistrzów. Czytelnicy tego bloga mogli o nim jednak przeczytać już jakiś czas temu, podczas prezentacji pierwszych czarnoskórych reprezentantów europejskich państw. Alaba co prawda pierwszym czarnoskórym graczem w kadrze Austrii nie był, ba nie był nawet drugim, ale i tak pojawił się w tekście. O tym, że talent to rzadki niech świadczy fakt, że w reprezentacji zadebiutował w wieku 19 lat (rok 2009), a w wieku lat 21 i 22 zostawał wybierany piłkarzem roku (lata 2011 i 2012).

Choć dziś widok czarnoskórego zawodnika w reprezentacyjnym trykocie któregoś z państw środkowej czy wschodniej Europy specjalnie nie dziwi, to jednak rodowód Davida Alaby jest wyjątkowo zakręcony.

Ojciec zawodnika Bayernu to znany w Austrii muzyk George Alaba. Alaba senior urodził się w Nigerii w 1961 roku, a do Wiednia przybył w 1984 roku na studia. W tym pięknym mieście szybko jednak porzucił zainteresowanie ekonomią na rzecz profesji didżejskiej. Gra w klubie Africa Club, nagrywa nawet solową kasetę, która jednak nie wzbudza większego zainteresowania. Muzyczne niepowodzenia osładza mu jednak poznana w 1988 roku pochodząca z Filipin pielęgniarka i zarazem była miss swojego kraju - Gina. Para pobiera się w 1996 roku, ale przedtem przychodzą na świat ich dzieci - Rosemarie (ona swego czasu była gwiazdką jednego z austriackich talent show) i właśnie David.

Ślub i narodziny dzieci ożywczo działają na Georga Alabę. W 1997 roku zakłada on z koleżanką z African Club zespół muzyczny o głębokiej nazwie "Two in One". Zespół wydał aż cztery płyty, z czego ostatnią było "The best of". Największym hitem duetu był podobno "Indian song", który wdrapał się na drugie miejsce austriackiej listy przebojów. Oto więc próbka twórczości Alaby seniora i jego kompana. Uwaga, bo leci całkiem grubo.

Ostatnią aktywność zespołu "Two in One" datuje się na 2009 roku. Czyli na początek pierwszych ważniejszych występów Davida Alaby. Ojciec Georga z pewnością ma gdzie oglądać popisy swojego syna, bo od kilku lat prowadzi znany wiedeński klub go-go - "Gogobar Beverly Hills", choć jak podkreśla on po niemiecku, ale w sposób zrozumiały także dla osób, które ni w ząb po niemiecku - "nur Gogo, kein Prostitutionslokal". Ciekawe czy młody często wpada w odwiedziny do taty?

Inna sprawa, że David nie kryje swojej sympatii do ojczyzny ojca. Należy do organizacji stowarzyszającej Nigeryjczyków w Austrii (NANCA), a niedawno tłumaczył się nigeryjskiej prasie, dlaczego nie gra dla Super Orłów:

Bardzo chciałem zagrać dla Nigerii na młodzieżowych MŚ 2007. Niestety nie otrzymałem żadnego oficjalnego powołania, a jedynie rozmawiałem z jednym ze skautów. Byłem tą opcją bardzo zainteresowany, ponieważ mój ojciec był wielkim fanem Sundaya Oliseha, kiedy ten grał dla 1. FC Koeln. Ja jako dziecko natomiast uwielbiałem oglądać Victora Agalego w koszulce Hansy Rostock. Niestety, później dowiedziałem się, że ze względów logistycznych brani pod uwagę przy powołaniach są tylko ci zawodnicy, którzy grają na co dzień w Nigerii.

Brzmi trochę znajomo? Tym sposobem syn Nigeryjczyka i Filipinki jako Austriak zagra wkrótce w półfinale LM. Strasznie ten świat mały.

O Davidzie Alabie można poczytać jeszcze tutaj i tutaj, a o jego rodzicach - tutaj.

P.

poniedziałek, 01 kwietnia 2013
Przerwany mecz. Lech i Pogoń, 1 kwietnia.

Niezwykłe... Dokładnie ten sam dzień, ci sami rywale, tylko osiem lat później i na innym stadionie. Spośród wielu spotkań, które w lidze rozegrali Pogoń i Lech, to jedno jest jest z pewnością wyjątkowe. Rozpoczęło się ono 1 kwietnia 2005 roku, a zakończyło po 26 dniach.

Właśnie w prima aprilis na stadion Kolejorza przyjeżdżała Duma Pomorza. W piątkowy wieczór obie drużyny, których kibice raczej ze sobą nie sympatyzują, miały stoczyć ligowy bój. Mimo tych animozji na pierwszy plan wybijało się jednak pozasportowe tło tego wydarzenia. Stanowił je pogarszający się stan zdrowia ówczesnego papieża Jana Pawła II. Od początku 2005 roku papież dwukrotnie przebywał w szpitalu na skutek pogłębiających się problemów z drogami oddechowymi. 31 marca 2005 roku po raz ostatni wystąpił publicznie -w niedzielę wielkanocną pojawił się w oknie na placu św. Piotra w Rzymie by odczytać orędzie wielkanocne. Pomimo usilnych prób nie był w stanie wydobyć z siebie głosu i treść orędzia odczytał za niego jeden z kardynałów.

Ligowe spotkanie Lecha Poznań z Pogonią Szczecin rozpoczęło się 1 kwietnia 2005 roku o godz. 20. Na trybunach zasiadło 15 tysięcy widzów. Kolejorz już w 10. minucie stracił bramkę po tym jak w niepotrzebny drybling wdał się Waldemar Piątek i stracił piłkę na rzecz Czecha Radka Diveckego, który wpakował ją do siatki.

Mniej więcej po pół godzinie meczu wśród kibiców zaczęła krążyć informacja o śmierci papieża. Przekazywali ją sobie kolejno kibice z kolejnych sektorów na stadionie. W 39. minucie jeden z sektorów zaintonował okrzyk "Minuta ciszy, Kolejorz, minuta ciszy!". Z czasem podchwycili go kibice z pozostałych sektorów. Słysząc ten okrzyk zdezorientowani piłkarze nie wiedzieli jak się zachować – z jednej strony mieli kilkanaście tysięcy skandujących kibiców, z drugiej sędziego, który nie przerywał zawodów. Równie zdezorientowany arbiter oczekiwał natomiast na sygnał od delegata Polskiego Związku Piłki Nożnej. Z czasem kibice zaczęli krzyczeć „Przerwij mecz!”. Co istotne, okrzyki te wznosili zarówno kibice Lecha Poznań jak i Pogoni Szczecin. W pewnym momencie na boisku pojawił się kibic. Podszedł on do sędziego, przekazał mu informację, że Jan Paweł II właśnie zmarł i zasugerował, aby przerwać zawody. Sędzia zdecydował się chwilowo przerwać zawody, by skonsultować się z delegatem PZPN oraz kapitanami obu drużyn. W międzyczasie stadionowy spiker poprosił wszystkich o minutę ciszy w związku ze śmiercią papieża. Po chwili ciszy kibice znów zaczęli skandować „Przerwij mecz”. W sektorze zajmowanym przez kibiców Pogoni odpalona została czerwona raca. Reszta stadionu na zachowanie to zareagowała brawami. Piłkarze natomiast wciąż stali na środku boiska oczekując na decyzję arbitra. Niektórzy z nich żegnali się, inni przyklękali. Na stan nietypowego zawieszenia zwrócił uwagę stadionowy spiker stwierdzając, że wciąż nie wiadomo jaką podjęto decyzję co do dalszych losów spotkania. Na jego słowa trybuny zareagowały ponownymi okrzykami „Przerwij mecz!”. Z czasem zamieniły się one w skandowanie żądanie wobec innych kibiców: „Wychodzimy!”. W końcu sędzia podjął decyzję i przerwał mecz. Wtedy na murawie zgromadzili się zawodnicy i trenerzy obu ekip, sędziowie, działacze i dziennikarze. W ciszy stworzyli krąg, chwytając się za ramiona i płacząc. W jego środku znaleźli się fotoreporterzy robiący zdjęcia. Opuszczający stadion kibice zaintonowali hymn "Jeszcze Polska nie zginęła...". Dopiero w drodze do domu większość fanów dowiedziała się najpierw, że informacja o śmierci Jana Pawła II jest niepotwierdzona, a później, że jest fałszywa. Skąd pojawiła się ona na stadionie? Do dziś nie wiadomo. Kibice twierdzili, że otrzymali ją od przedstawicieli mediów, dziennikarze zaś, że zasłyszeli ją od kibiców. Papież zmarł dzień później, czyli 2 kwietnia 2005 roku.

Przerwany w 39. minucie mecz jednak trzeba było dokończyć. Brakujące 51 minut obie ekipy dograły 27 kwietnia. Mecz rozpoczął się w środę o... 18.39. Co ciekawe, w międzyczasie zmieniła się stadionowa frekwencja (z 15 na 7 tysięcy), arbiter spotkania (z Krzysztofa Zdunka na Roberta Werdera), a nawet składy drużyn (trener Lecha wymienił aż sześciu zawodników!). Po golu Nawrocika w 80. minucie Kolejorzowi udało się doprowadzić do remisu i rozciągnięte w czasie zawody zakończyły się wynikiem 1:1.

Tekst pochodzi z programu meczowego "Heeej Lech"

Zobacz też:

Mecze, podczas których świat poznawał papieży 

P.

środa, 27 marca 2013
Nikt bardziej od Polski nie tracił głowy z San Marino

Grzegorz Krychowiak i Andy Selva, Polska - San Marino

Przejrzałem protokoły ze wszystkich 108 spotkań Sanmaryńczyków o punkty eliminacji mistrzostw świata i Europy. Nie miałem na to ochoty, ale irytacja po postawie polskich piłkarzy przeważyła.

Zrobiłem to nie dlatego, że Robert Lewandowski strzelał na bramkę, gdy w polu karnym leżał obrońca (oraz że pierwszego karnego strzelił tak, że piłka wpadając do bramki płakała). Nie też z powodu braku płynności i jakiegokolwiek polotu w grze biało-czerwonych na tle najgorszych z najgorszych. Ani z powodu złości na Jakuba Koseckiego, który pokazując ''eLkę'' zapomniał, że właśnie gra dla kraju, a nie dla klubu. To wszystko są wrażenia związane ze zdarzeniami, które może i zapadają w pamięć kibica na krócej czy dłużej, ale z perspektywy zakończonego meczu - są nieistotne. Piłka nożna jest wymierna, na końcu podliczamy gole i mamy wynik: Polska - pięć, San Marino - zero. To przede wszystkim.

Ale w protokole mamy też żółte i czerwone kartki, one o spotkaniu też mogą powiedzieć wiele. Podliczam więc Polaków i porównuję do innych przeciwników - jak mają w zwyczaju mówić komentatorzy - sympatycznych Sanmaryńczyków. I wychodzi mi czarno na białym - tylko w pięciu innych przypadkach ktoś był tak samo nieroztropny, by uzbierać aż trzy kartki w starciu z Nazionale di calcio di San Marino: dwa razy była to Walia, a raz - Irlandia Północna, Słowacja oraz Bośnia i Hercegowina (jeżeli za dwie żółte kartki ktoś obejrzał w konsekwencji czerwoną - jej nie liczę dodatkowo). Żadna kadra nie traciła głowy bardziej od tych pięciu, w tym naszej.

Nie chodzi mi o to, by szczególnie piętnować Eugena Polanskiego (jednego z nielicznych, który moim zdaniem występu na Euro 2012 nie musi się wstydzić) oraz Grzegorza Krychowiaka i Arkadiusza Milika (moich nadziei na kolejne eliminacje). Sądzę po prostu, że te kary dobitnie oddają chaos, a przede wszystkim brak pewności siebie w grze Polaków. Znów ktoś może powiedzieć, że to niesprawiedliwa statystyka, bo sędzia kiepsko gwizdał, faule nie były na żółte kartki, a Milik w sumie był faulowany. Jasne.

Zanim do statystyk (kolejno: data, eliminacje, mecz, liczba kartek dla rywala San Marino), ku pokrzepieniu: na szczęście żaden z Polaków nie był takim raptusem jak Olof Mellberg, który towarzystwo Sanmaryńczyków opuścił już w 34. minucie. Ale to akurat znany kosiarz, który wjeżdżał w nogi nawet koledze z kadry na treningu. Niżej scenka z Fredrikiem Ljungbergiem.





14/11/90 EME San Marino 0-4 Szwajcaria 0
5/12/90 EME Rumunia 6-0 San Marino 0
27/03/91 EME San Marino 1-3 Rumunia 0
1/05/91 EME San Marino 0-2 Szkocja 1
22/05/91 EME San Marino 0-3 Bułgaria 2
5/06/91 EME Szwajcaria 7-0 San Marino 2
16/10/91 EME Bułgaria 4-0 San Marino 0
13/11/91 EME Szkocja 4-0 San Marino 0
9/09/92 EMŚ Norwegia 10-0 San Marino 0
7/10/92 EMŚ San Marino 0-2 Norwegia 0
28/10/92 EMŚ Turcja 4-1 San Marino 2
17/02/93 EMŚ Anglia 6-0 San Marino 0
10/03/93 EMŚ San Marino 0-0 Turcja 1
24/03/93 EMŚ Holandia 6-0 San Marino 0
28/04/93 EMŚ Polska 1-0 San Marino 0
19/05/93 EMŚ San Marino 0-3 Polska 0
22/09/93 EMŚ San Marino 0-7 Holandia 1
17/11/93 EMŚ San Marino 1-7 Anglia 0
12/10/94 EME Rosja 4-0 San Marino 0
16/11/94 EME Grecja 2-0 San Marino 0
14/12/94 EME Finlandia 4-1 San Marino 1
29/03/95 EME San Marino 0-2 Finlandia 0
26/04/95 EME San Marino 0-2 Szkocja 0
25/05/95 EME Wyspy Owcze 3-0 San Marino 0
07/06/95 EME San Marino 0-7 Rosja 0
06/09/95 EME San Marino 0-4 Grecja 1
11/10/95 EME San Marino 1-3 Wyspy Owcze 1
15/11/95 EME Szkocja 5-0 San Marino 0
2/06/96 EMŚ San Marino 0-5 Walia 3
31/08/96 EMŚ Walia 6-0 San Marino 1
09/10/96 EMŚ San Marino 0-3 Belgia 1
10/11/96 EMŚ Turcja 7-0 San Marino 0
29/03/97 EMŚ Holandia 4-0 San Marino 0
30/04/97 EMŚ San Marino 0-6 Holandia 0
7/06/97 EMŚ Belgia 6-0 San Marino 0
10/09/97 EMŚ San Marino 0-5 Turcja 0
10/10/98 EME San Marino 0-5 Izrael 0
14/10/98 EME San Marino 1-4 Austria 2
18/11/98 EME San Marino 0-1 Cypr 2
10/02/99 EME Cypr 4-0 San Marino 2
31/03/99 EME San Marino 0-6 Hiszpania 2
28/04/99 EME Austria 7-0 San Marino 0
5/06/99 EME Hiszpania 9-0 San Marino 0
8/09/99 EME Izrael 8-0 San Marino 1
7/10/00 EMŚ San Marino 0-2 Szkocja 0
15/11/00 EMŚ San Marino 0-1 Łotwa 2 (2x żółta = 1 czerwona)
28/02/01 EMŚ Belgia 10-1 San Marino 0
28/03/01 EMŚ Szkocja 4-0 San Marino 1
25/04/01 EMŚ Łotwa 1-1 San Marino 1
2/06/01 EMŚ Chorwacja 4-0 San Marino 1
6/06/01 EMŚ San Marino 1-4 Belgia 0
5/09/01 EMŚ San Marino 0-4 Chorwacja 2
7/09/02 EME San Marino 0-2 Polska 1
16/10/02 EME Węgry 3-0 San Marino 1
20/11/02 EME San Marino 0-1 Łotwa 0
2/04/03 EME Polska 5-0 San Marino 0
30/04/03 EME Łotwa 3-0 San Marino 1
7/06/03 EME San Marino 0-6 Szwecja 0
11/06/03 EME San Marino 0-5 Węgry 1
6/09/03 EME Szwecja 5-0 San Marino 0
4/09/04 EMŚ San Marino 0-3 Serbia i Czarnogóra 1
8/09/04 EMŚ Litwa 4-0 San Marino 1
13/10/04 EMŚ Serbia i Czarnogóra 5-0 San Marino 2
17/11/04 EMŚ San Marino 0-1 Litwa 2
9/02/05 EMŚ Hiszpania 5-0 San Marino 0
30/03/05 EMŚ San Marino 1-2 Belgia 2
4/06/05 EMŚ San Marino 1-3 Bośnia i Hercegowina 3
7/09/05 EMŚ Belgia 8-0 San Marino 2
8/10/05 EMŚ Bośnia i Hercegowina 3-0 San Marino 2
12/10/05 EMŚ San Marino 0-6 Hiszpania 1
6/09/06 EME San Marino 0-13 Niemcy 1
7/10/06 EME Czechy 7-0 San Marino 0
15/11/06 EME Irlandia 5-0 San Marino 1
7/02/07 EME San Marino 1-2 Irlandia 0
28/03/07 EME Walia 3-0 San Marino 1
2/06/07 EME Niemcy 6-0 San Marino 0
22/08/07 EME San Marino 0-1 Cypr 0
8/09/07 EME San Marino 0-3 Czechy 1
12/09/07 EME Cypr 3-0 San Marino 2
13/10/07 EME Słowacja 7-0 San Marino 1
17/10/07 EME San Marino 1-2 Walia 3
21/11/07 EME San Marino 0-5 Słowacja 3
10/09/08 EMŚ San Marino 0-2 Polska 0
11/10/08 EMŚ San Marino 1-3 Słowacja 2 (2x żółta = 1 czerwona)
15/10/08 EMŚ Irlandia Północna 4-0 San Marino 2
19/11/08 EMŚ San Marino 0-3 Czechy 1
11/02/09 EMŚ San Marino 0-3 Irlandia Północna 3
1/04/09 EMŚ Polska 10-0 San Marino 0
6/06/09 EMŚ Słowacja 7-0 San Marino 2
12/08/09 EMŚ Słowenia 5-0 San Marino 0
9/09/09 EMŚ Czechy 7-0 San Marino 1
14/10/09 EMŚ San Marino 0-3 Słowenia 1
3/09/10 EME San Marino 0-5 Holandia 1
7/09/10 EME Szwecja 6-0 San Marino 1 (czerwona)
8/10/10 EME Węgry 8-0 San Marino 0
12/10/10 EME San Marino 0-2 Mołdawia 1
17/11/10 EME Finlandia 8-0 San Marino 1
3/06/11 EME San Marino 0-1 Finlandia 0
7/06/11 EME San Marino 0-3 Węgry 2
2/09/11 EME Holandia 11-0 San Marino 0
6/09/11 EME San Marino 0-5 Szwecja 1
11/10/11 EME Mołdawia 4-0 San Marino 1 (czerwona)
11/09/12 EMŚ San Marino 0-6 Czarnogóra  1
12/10/12 EMŚ Anglia 5-0 San Marino  0
16/10/12 EMŚ San Marino 0-2 Mołdawia  1
14/11/12 EMŚ Czarnogóra 3-0 San Marino  1
22/03/13 EMŚ San Marino 0-8 Anglia 0
26/03/13 EMŚ Polska 5-0 San Marino 3

B.

wtorek, 26 marca 2013
Euro 2012 trwa, tylko Polska bez wygranej z innym finalistą

Mapa federacji zrzeszonych w UEFA

Na czerwono: europejskie reprezentacje, którym od 2010 r. do dzisiaj (25.03.2013) nie udało się wygrać ani jednego meczu z finalistą Euro 2012 (zarówno towarzyskiego jak i o punkty)

Kolejny raz dobijać się beznadziejną dolą polskiego kibica nie mam zamiaru, tzw. gry reprezentacji Polski przeciw Ukrainie analizował nie będę. Przy okazji tego blamażu przyszło mi tylko do głowy, by podliczyć bilans Polaków w meczach z pozostałymi drużynami grającymi na minionych mistrzostwach Europy. I przypomnieć, że spośród finalistów ME

TYLKO POLSKA NIE WYGRAŁA ANI JEDNEGO MECZU Z INNYM UCZESTNIKIEM EURO 2012

(licząc od początku 2010 r., czyli od zakończenia poprzednich eliminacji do mistrzostw świata).

Ani meczu o punkty, ani meczu towarzyskiego. A przecież w spotkaniach przed turniejem to Polacy grali na serio, a rywale na luzie.

Mecze już z tego, 2013 roku, zakończone porażkami z Irlandią (jakże jej współczuliśmy kiepskiej drużyny drwali, tia) i Ukrainą, ostatecznie i niepodważalnie dowiodły, że z grona uczestników Euro reprezentacja Polski jest zdecydowanie najsłabsza. Owi rywale dzięki biało-czerwonym, podwoili zresztą swoją liczbę zwycięstw w omawianym zakresie. Co nie świadczy najlepiej o nich, a jeszcze gorzej - o Polakach.

Ale pal licho zwycięstwa jednych finalistów nad drugimi. Bardziej wgniata w fotel to, że kolejne 17 drużyn spoza ostatniego Euro dokonało w latach 2010-2013 tego, czego Polacy nie zrobili ani razu. Przy czym Słowacy pobili w RPA ówczesnych czempionów Włochów, Szwajcarzy - mistrzów Europy i przyszłych mistrzów globu Hiszpanów, a Serbowie - znakomitych Niemców. W przytoczonych niżej wygranych Turcji dziwić może tylko to, że nie zdarzyły się w meczach o punkty, ale o stawkę umiały faworyta pokonać i Białoruś (Francję), i Norwegia (Portugalię), i Węgry (Szwecję), i Litwa (Czechy), i Czarnogóra (Ukrainę), i Bośnia (ostatnio - Grecję). Do tej listy w piątek prawie dopisałby się też Izrael, ale Portugalczycy uciekli spod topora w ostatniej chwili.

Polskę zaznaczam więc na mapie tak samo jak powoli odradzającą się Bułgarię (ale wciąż tylko remisującą z faworytami - Włochami, Czechami i Danią), a także takie kraje jak: Islandia, Irlandia Północna, Walia, Łotwa, Kazachstan, Mołdawia, Słowenia, Izrael, Gruzja, Azerbejdżan, Armenia, Albania, Cypr, Malta, Wyspy Owcze, Andora, Liechtenstein i San Marino.

Oczywiście, można powiedzieć, że kryterium pokonania akurat któregoś z finalistów Euro 2012, w akurat podanym okresie, jest tendencyjne i dla Polski niesprawiedliwe.

Można też jednak spojrzeć na tę mapę oraz statystyki i przestać się oszukiwać, że nasza reprezentacja narodowa obecnie coś znaczy. I że ktoś - może poza San Marino - się jej boi.

B.


Mecze finalistów Euro 2012 z innymi finalistami w latach 2010-2013

POLSKA

(17/01/10 TOW Polska 1-3 Dania) * nieoficjalny
8/06/10 TOW Hiszpania 6-0 Polska
4/09/10 TOW Polska 1-1 Ukraina
29/03/11 TOW Grecja 0-0 Polska
9/06/11 TOW Polska 0-1 Francja
6/09/11 TOW Polska 2-2 Niemcy
11/11/11 TOW Polska 0-2 Włochy
29/02/12 TOW Polska 0-0 Portugalia
8/06/12 ME Polska 1-1 Grecja
12/06/12 ME Polska 1-1 Rosja
16/06/12 ME Czechy 1-0 Polska
17/10/12 EMŚ Polska 1-1 Anglia
6/02/13 TOW Irlandia 2-0 Polska
22/03/13 EMŚ Polska 1-3 Ukraina

Zwycięstw: 0. Remisów: 7. Porażek: 6.

 
IRLANDIA

8/10/10 EME Irlandia 2:3 Rosja
7/06/11 TOW Włochy 0:2 Irlandia
10/08/11 TOW Irlandia 0:0 Chorwacja
6/09/11 EME Rosja 0:0 Irlandia
29/02/12 TOW Irlandia 1:1 Czechy
10/06/12 ME Irlandia 1:3 Chorwacja
14/06/12 ME Hiszpania 4:0 Irlandia
18/06/12 ME Włochy 2:0 Irlandia
2/10/12 EMŚ Irlandia 1:6 Niemcy
14/11/12 TOW Irlandia 0:1 Grecja
6/02/13 TOW Irlandia 2:0 Polska
22/03/13 EMŚ Szwecja 0:0 Irlandia

Zwycięstw: 2. Remisów: 4. Porażek: 6.

 
CHORWACJA

7/09/10 EME Chorwacja 0:0 Grecja
9/02/11 TOW Chorwacja 4:2 Czechy
29/03/11 TOW Francja 0:0 Chorwacja
10/08/11 TOW Irlandia 0:0 Chorwacja
7/10/11 EME Grecja 2:0 Chorwacja
29/02/12 TOW Chorwacja 1:3 Szwecja
10/06/12 ME Irlandia 1:3 Chorwacja
14/06/12 ME Włochy 1:1 Chorwacja
18/06/12 ME Chorwacja 0:1 Hiszpania

Zwycięstw: 2. Remisów: 3. Porażek: 4.


UKRAINA

11/08/10 TOW Ukraina 1:1 Holandia
4/09/10 TOW Polska 1:1 Ukraina
9/02/11 TOW Szwecja 1:1 Ukraina
29/03/11 TOW Ukraina 0:2 Włochy
6/06/11 TOW Ukraina 1:4 Francja
10/08/11 TOW Ukraina 0:1 Szwecja
6/09/11 TOW Czechy 4:0 Ukraina
11/11/11 TOW Ukraina 3:3 Niemcy
11/06/12 ME Ukraina 2:1 Szwecja
15/06/12 ME Ukraina 0:2 Francja
19/06/12 ME Anglia 1:0 Ukraina
15/08/12 TOW Ukraina 0:0 Czechy
11/09/12 EMŚ Anglia 1:1 Ukraina
22/03/13 EMŚ Polska 1:3 Ukraina

Zwycięstw: 2. Remisów: 6. Porażek: 6.


HOLANDIA

14/06/10 MŚ Holandia 2:0 Dania
11/07/10 MŚ Holandia 0:1 Hiszpania
11/08/10 TOW Ukraina 1:1 Holandia
12/10/10 EME Holandia 4:1 Szwecja
11/10/11 EME Szwecja 3:2 Holandia
15/11/11 TOW Niemcy 3:0 Holandia
29/02/12 TOW Anglia 2:3 Holandia
9/06/12 ME Holandia 0:1 Dania
13/06/12 ME Holandia 1:2 Niemcy
17/06/12 ME Portugalia 2:1 Holandia
14/11/12 TOW Holandia 0:0 Niemcy
6/02/13 TOW Holandia 1:1 Włochy

Zwycięstw: 3. Remisów: 3. Porażek: 6.


CZECHY

17/11/10 TOW Dania 0:0 Czechy
9/02/11 TOW Chorwacja 4:2 Czechy
25/03/11 EME Hiszpania 2:1 Czechy
6/09/11 TOW Czechy 4:0 Ukraina
7/10/11 EME Czechy 0:2 Hiszpania
29/02/12 TOW Irlandia 1:1 Czechy
8/06/12 ME Rosja 4:1 Czechy
12/06/12 ME Grecja 1:2 Czechy
16/06/12 ME Czechy 1:0 Polska
21/06/12 ME Czechy 0:1 Portugalia
15/08/12 TOW Ukraina 0:0 Czechy
8/09/12 EMŚ Dania 0:0 Czechy
22/03/13 EMŚ Czechy 0:3 Dania

Zwycięstw: 3. Remisów: 4. Porażek: 6.


GRECJA

7/09/10 EME Chorwacja 0:0 Grecja
29/03/11 TOW Grecja 0:0 Polska
7/10/11 EME Grecja 2:0 Chorwacja
11/11/11 TOW Grecja 1:1 Rosja
8/06/12 ME Polska 1:1 Grecja
12/06/12 ME Grecja 1:2 Czechy
16/06/12 ME Grecja 1:0 Rosja
22/06/12 ME Niemcy 4:2 Grecja
14/11/12 TOW Irlandia 0:1 Grecja

Zwycięstw: 3. Remisów: 4. Porażek: 2.


DANIA

(17/01/10 TOW Polska 1:3 Dania)
14/06/10 MŚ Holandia 2:0 Dania
11/08/10 TOW Dania 2:2 Niemcy
8/10/10 EME Portugalia 3:1 Dania
17/11/10 TOW Dania 0:0 Czechy
9/02/11 TOW Dania 1:2 Anglia
11/10/11 EME Dania 2:1 Portugalia
11/11/11 TOW Dania 2:0 Szwecja
29/02/12 TOW Dania 0:2 Rosja
9/06/12 ME Holandia 0:1 Dania
13/06/12 ME Dania 2:3 Portugalia
17/06/12 ME Dania 1:2 Niemcy
8/09/12 EMŚ Dania 0:0 Czechy
16/10/12 EMŚ Włochy 3:1 Dania
22/03/13 EMŚ Czechy 0:3 Dania

Zwycięstw: 4. Remisów: 3. Porażek: 7.


PORTUGALIA

29/06/10 MŚ Hiszpania 1:0 Portugalia
8/10/10 EME Portugalia 3:1 Dania
17/11/10 TOW Portugalia 4:0 Hiszpania
11/10/11 EME Dania 2:1 Portugalia
29/02/12 TOW Polska 0:0 Portugalia
9/06/12 ME Niemcy 1:0 Portugalia
13/06/12 ME Dania 2:3 Portugalia
17/06/12 ME Portugalia 2:1 Holandia
21/06/12 ME Czechy 0:1 Portugalia
27/06/12 ME Portugalia 0:0 Hiszpania
12/10/12 EMŚ Rosja 1:0 Portugalia

Zwycięstw: 5. Remisów: 2. Porażek: 4.


SZWECJA

12/10/10 EME Holandia 4:1 Szwecja
17/11/10 TOW Szwecja 0:0 Niemcy
9/02/11 TOW Szwecja 1:1k Ukraina
10/08/11 TOW Ukraina 0:1 Szwecja
11/10/11 EME Szwecja 3:2 Holandia
11/11/11 TOW Dania 2:0 Szwecja
15/11/11 TOW Anglia 1:0 Szwecja
29/02/12 TOW Chorwacja 1:3 Szwecja
11/06/12 ME Ukraina 2:1 Szwecja
15/06/12 ME Szwecja 2:3 Anglia
19/06/12 ME Szwecja 2:0 Francja
16/10/12 EMŚ Niemcy 4:4 Szwecja
14/11/12 TOW Szwecja 4:2 Anglia
22/03/13 EMŚ Szwecja 0:0 Irlandia

Zwycięstw: 5. Remisów: 4. Porażek: 5.


ROSJA

8/10/10 EME Irlandia 2:3 Rosja
6/09/11 EME Rosja 0:0 Irlandia
11/11/11 TOW Grecja 1:1 Rosja
29/02/12 TOW Dania 0:2 Rosja
1/06/12 TOW Włochy 0:3 Rosja
8/06/12 ME Rosja 4:1 Czechy
12/06/12 ME Polska 1:1 Rosja
16/06/12 ME Grecja 1:0 Rosja
12/10/12 EMŚ Rosja 1:0 Portugalia

Zwycięstw: 5. Remisów: 3. Porażek: 1.

 
FRANCJA

3/03/10 TOW Francja 0:2 Hiszpania
17/11/10 TOW Anglia 1:2 Francja
29/03/11 TOW Francja 0:0 Chorwacja
6/06/11 TOW Ukraina 1:4 Francja
9/06/11 TOW Polska 0:1 Francja
29/02/12 TOW Niemcy 1:2 Francja
11/06/12 ME Francja 1:1 Anglia
15/06/12 ME Ukraina 0:2 Francja
19/06/12 ME Szwecja 2:0 Francja
23/06/12 ME Hiszpania 2:0 Francja
16/10/12 EMŚ Hiszpania 1:1 Francja
14/11/12 TOW Włochy 1:2 Francja
6/02/13 TOW Francja 1:2 Niemcy

Zwycięstw: 6. Remisów: 3. Porażek: 4.

ANGLIA

27/06/10 MŚ Niemcy 4:1 Anglia
17/11/10 TOW Anglia 1:2 Francja
9/02/11 TOW Dania 1:2 Anglia
12/11/11 TOW Anglia 1:0 Hiszpania
15/11/11 TOW Anglia 1:0 Szwecja
29/02/12 TOW Anglia 2:3 Holandia
11/06/12 ME Francja 1:1 Anglia
15/06/12 ME Szwecja 2:3 Anglia
19/06/12 ME Anglia 1:0 Ukraina
24/06/12 ME Anglia 0:0K Włochy
15/08/12 TOW Anglia 2:1 Włochy
11/09/12 EMŚ Anglia 1:1 Ukraina
17/10/12 EMŚ Polska 1:1 Anglia
14/11/12 TOW Szwecja 4:2 Anglia

Zwycięstw: 6. Remisów: 4. Porażek: 4.


WŁOCHY

9/02/11 TOW Niemcy 1:1 Włochy
29/03/11 TOW Ukraina 0:2 Włochy
7/06/11 TOW Włochy 0:2 Irlandia
10/08/11 TOW Włochy 2:1 Hiszpania
11/11/11 TOW Polska 0:2 Włochy
1/06/12 TOW Włochy 0:3 Rosja
10/06/12 MIE Hiszpania 1:1 Włochy
14/06/12 MIE Włochy 1:1 Chorwacja
18/06/12 MIE Włochy 2:0 Irlandia
24/06/12 MIE Anglia 0:0K Włochy
28/06/12 MIE Niemcy 1:2 Włochy
1/07/12 MIE Hiszpania 4:0 Włochy
15/08/12 TOW Anglia 2:1 Włochy
16/10/12 EMŚ Włochy 3:1 Dania
14/11/12 TOW Włochy 1:2 Francja
6/02/13 TOW Holandia 1:1 Włochy

Zwycięstw: 6. Remisów: 5. Porażek: 5.


NIEMCY

27/06/10 MŚ Niemcy 4:1 Anglia
7/07/10 MŚ Niemcy 0:1 Hiszpania
11/08/10 TOW Dania 2:2 Niemcy
17/11/10 TOW Szwecja 0:0 Niemcy
9/02/11 TOW Niemcy 1:1 Włochy
6/09/11 TOW Polska 2:2 Niemcy
11/11/11 TOW Ukraina 3:3 Niemcy
15/11/11 TOW Niemcy 3:0 Holandia
29/02/12 TOW Niemcy 1:2 Francja
9/06/12 ME Niemcy 1:0 Portugalia
13/06/12 ME Holandia 1:2 Niemcy
17/06/12 ME Dania 1:2 Niemcy
22/06/12 ME Niemcy 4:2 Grecja
28/06/12 ME Niemcy 1:2 Włochy
12/10/12 EMŚ Irlandia 1:6 Niemcy
16/10/12 EMŚ Niemcy 4:4 Szwecja
14/11/12 TOW Holandia 0:0 Niemcy
6/02/13 TOW Francja 1:2 Niemcy

Zwycięstw: 8. Remisów: 7. Porażek: 3.

 
HISZPANIA

3/03/10 TOW Francja 0:2 Hiszpania
8/06/10 TOW Hiszpania 6:0 Polska
29/06/10 MŚ Hiszpania 1:0 Portugalia
7/07/10 MŚ Niemcy 0:1 Hiszpania
11/07/10 MŚ Holandia 0:1d Hiszpania
17/11/10 TOW Portugalia 4:0 Hiszpania
25/03/11 EME Hiszpania 2:1 Czechy
10/08/11 TOW Włochy 2:1 Hiszpania
7/10/11 EME Czechy 0:2 Hiszpania
12/11/11 TOW Anglia 1:0 Hiszpania
10/06/12 ME Hiszpania 1:1 Włochy
14/06/12 ME Hiszpania 4:0 Irlandia
18/06/12 ME Chorwacja 0:1 Hiszpania
23/06/12 ME Hiszpania 2:0 Francja
27/06/12 ME Portugalia 0:0K Hiszpania
1/07/12 ME Hiszpania 4:0 Włochy
16/10/12 EMŚ Hiszpania 1:1 Francja

Zwycięstw: 11. Remisów: 3. Porażek: 3.


Inne reprezentacje, które od 2010 r. pokonały któregoś z finalistów Euro 2012:

Słowacja
24/06/10 MŚ Słowacja 3:2 Włochy
7/09/10 EME Rosja 0:1 Słowacja
15/08/12 TOW Dania 1:3 Słowacja

Szwajcaria
16/06/10 MŚ Hiszpania 0:1 Szwajcaria
26/05/12 TOW Szwajcaria 5:3 Niemcy
15/08/12 TOW Chorwacja 2:4 Szwajcaria

Turcja
22/05/10 TOW Turcja 2:1 Czechy
2/06/12 TOW Portugalia 1:3 Turcja
5/06/12 TOW Turcja 2:0 Ukraina

Austria
3/03/10 TOW Austria 2:1 Dania
1/06/12 TOW Austria 3:2 Ukraina

Norwegia
11/08/10 TOW Norwegia 2:1 Francja
7/09/10 EME Norwegia 1:0 Portugalia
10/08/11 TOW Norwegia 3:0 Czechy

Węgry
2/09/11 EME Węgry 2:1 Szwecja
1/06/12 TOW Czechy 1:2 Węgry

Litwa
7/09/10 EME Czechy 0:1 Litwa
25/03/11 TOW Litwa 2:0 Polska

Szkocja
3/03/10 TOW Szkocja 1:0 Czechy
10/08/11 TOW Szkocja 2:1 Dania

Serbia
18/06/10 MŚ Niemcy 0:1 Serbia

Czarnogóra
16/10/12 EMŚ Ukraina 0:1 Czarnogóra

Białoruś
03/09/10 EME Francja 0:1 Białoruś

Bośnia i Hercegowina
22/03/13 EMŚ Bośnia i Hercegowina 3:1 Grecja

Rumunia
15/11/11 TOW Grecja 1:3 Rumunia

Belgia
17/11/10 TOW Rosja 0:2 Belgia
15/08/12 TOW Belgia 4:2 Holandia

Finlandia
11/09/12 TOW Czechy 0:1 Finlandia

Macedonia
6/02/13 TOW Macedonia 3:0 Dania

Estonia
15/08/12 TOW Estonia 1:0 Polska

 

PS Jeżeli na liście jest błąd - co całkiem prawdopodobne - proszę zgłaszać, zaraz poprawię.

Czytaj też:

Coraz mniej białych plam

Zsyłka rosyjskiego Owena

poniedziałek, 18 marca 2013
Na brzegu rzeki Kubań usiadł Aras i dumał

Kubań Krasnodar jest jednym z objawień tego sezonu rosyjskiej Premier Ligi. Zajmuje czwarte miejsce w tabeli i prezentuje się lepiej niż takie ekipy jak Spartak, Rubin, Dynamo czy Terek. Prym w tej drużynie zawodnik, którego dojrzewanie do występów w reprezentacji narodowej było skomplikowane niczym alfabet kraju, który reprezentuje. Oto Aras Ozbiliz.

 

Aras przyszedł na świat w 1990 roku w Bakirkoy - jednym z dystryktów Stambułu, w którym istotną mniejszością są właśnie Ormianie. Jego rodzice - emigranci z Armenii - postanowili jednak, że rodzinie, która uważa się za prawdziwych Ormian nigdy nie będzie po drodze w Turcji. Gdy Aras miał rok rodzice spakowali manatki i przenieśli się do Holandii. Tam młody człowiek dorastał, z czasem zdradzając smykałkę do futbolu. Początkowo strzelał bramki w drużynach juniorskich. Pierwsze podrygi w seniorskiej ekipie zaliczył w sezonie 2010/2011 (14 meczów i 1 gol - już po debiucie zaczęto porównywać go do Messiego), ale na wyższe obroty wszedł dopiero, gdy Amsterdam na rzecz Liverpoolu zamienił Luis Suarez (styczeń 2011). Ozbiliz wskoczył na jego miejsce i choć nie strzelał wielu goli (raptem 1 w 12 spotkaniach), to dał się poznać jako duży talent.

Jego koronnym występem był dwumecz z Manchesterem United w Lidze Europy w lutym 2012. Ajaksowi niewiele zabrakło do awansu (0:2 i 2:1), a Aras dał na boisku prawdziwy popis okraszony golem w rewanżu.

Krótko po tym występie do drzwi kierownictwa Ajaksu zapukali Rosjanie z Kubania Krasnodar i w ramach rozliczenia za Arasa ofiarowali walizkę pieniędzy. O tym, że były to dobrze zainwestowane środki najdobitniej świadczą statystyki zawodnika w lidze rosyjskiej. W chwili obecnej ma on na koncie 8 goli w 16 meczach. W Rosji cieszy się uznaniem, ale z pewnością liczy na karierę w lepszym piłkarskim towarzystwie. Jak na razie podąża właściwą drogą.

 

Jednocześnie w tle klubowej kariery Arasa rozgrywały się dylematy związane z jego decyzją odnośnie gry dla reprezentacji. Dla Holendrów oczywiste wydawało się, że podobnie jak i inni wychowankowie niderlandzkiej ziemi, skieruje on swoje kroki w stronę Oranjes. Początkowo również sam Ozbiliz skłaniał się ku tej właśnie opcji. W marcu 2011 roku otrzymał zaproszenie/zapytanie do reprezentacji Armenii od selekcjonera Vardana Minasjana, ale grzecznie podziękował i powiedział, że czeka na powołanie do Pomarańczowych. Dodatkową przeszkodą był... brak ormiańskiego obywatelstwa (obywatele Holandii mogą posiadać tylko jedno obywatelstwo, a Aras był właśnie holenderskim obywatelem). Powołanie jednak nie przychodziło i ku zdziwieniu zarówno holenderskich jak i ormiańskich kibiców... Aras Ozbiliz postanowił zasilić reprezentację Armenii. 4 października 2011 roku prezydent Armenii Serzh Sargsjan wręczył mu stosowny dokument, a prezydent ormiańskiego związku piłki nożnej - koszulkę z numerem 23. Na lotnisku w Erewaniu Aras witany był po królewsku.

W końcu klamka zapadła i nasz bohater zadebiutował w narodowej kadrze Armenii. Wystąpił w rozgrywanym na Cyprze towarzyskim meczu z Kanadą (3:1) i w ostatniej minucie strzelił bramkę z rzutu karnego.

 

Kolejne trafienie dorzucił w swoim trzecim występie - sparingu z Litwą (4:2). Przepiękne trafienie, należy dodać.

 

Potem jednak przyszła proza życia i trudny początek el. MŚ 2014 - zwycięstwo z Maltą (1:0) oraz porażki z Bułgarią (0:1) i Włochami (1:3). Biorąc jednak pod uwagę potencjał Arasa oraz jego kolegów z reprezentacji - Henrikha Mkhitarjana z Szachtara Donieck; Edgara Manuczarjana, byłego gracza Ajaksu; Yury Mowsisjana ze Spartaka Moskwa (lider strzelców ligi rosyjskiej, to gość na osobny wpis, który mam nadzieję, że się tu wkrótce pojawi), czy Pizellego, farbowanego lisa z Brazylii - to szanse, że Ormianie doczekają swojej reprezentacji w dużej imprezie są większe niż zwykle.

P.

O Armenii czytaj także:

W cieniu zagłady

Ciemnoskórzy pionierzy europejskich reprezentacji. Cz. 10. Armenia i inne

Apoula Edel - czarnoskóry bramkarz reprezentacji Armenii